19 kwietnia Komisja Europejska ogłosiła komunikat "Otwarty internet i neutralność sieci w Europie". Zgodnie z regułami działania UE oczekiwane są teraz stanowiska Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów, czyli instytucji do których komunikat był skierowany.

Jest dostępny projekt stanowiska Rady UE z 15 lipca - prawdopodobnie przygotowany przez Prezydencję węgierską. 28 lipca Ministerstwo Infrastruktury zwróciło się do organizacji internetowych i "internautów" o komentarze i uwagi do komunikatu Komisji. Opinie te mają być "wykorzystane w debacie, którą Ministerstwo zamierza przeprowadzić w celu uzupełnienia stanowiska rządu".

Internet Society Poland przesłano swoją opinie 19 sierpnia. W uwagach ISOC-PL wskazano, że Komisja i Rada nie proponują działań prawodawczych, które miałyby zabezpieczyć otwartość Internet i neutralność sieci. Natomiast takie projekty prawodawcze są przygotowywane w kilku państwach członkowskich m.in. w Niemczech, Francji, Holandii, Hiszpanii. Niektóre z tych projektów znajdują się w bardzo zaawansowanej fazie legislacyjnej. ISOC-PL zaproponowało podjecie takich prac w Polsce i przedstawiło propozycje konkretnych zapisów ustawowych.

Jako wspólne dla tych inicjatyw, a więc mogące być podstawą sformułowania podejścia europejskiego wskazano:

1. Klarowna deklaracja celu politycznego. Przydana jest deklaracja, ale jeszcze ważniejsze faktyczne akceptowanie specjalnej roli Internetu przez uznanie potrzeby jego traktowania jako odrębnego tworu wymagającego promocji i ochrony. Oznacza to wprowadzenie zapisu, że dostęp do Internetu jest wydzieloną usługą. Potrzebne jest także zdefiniowania w prawie, co jest, a co nie jest Internetem. Właściwym jest aby Internet nie był charakteryzowany przez technologię, gdyż używanie protokołu IP nie oznacza jeszcze funkcjonowania w ramach Internetu. Do Internetu nalezą tylko sieci dostępne globalnie – wykorzystujące adresy przydzielane w procedurach nadzorowanych przez ICANN.

2. Ochrona Internetu, czyli otwartych i neutralnych sieci telekomunikacyjnych, polega na formułowaniu wymogów co do blokowania i innych metod zarządzania treścią. Ochrona polega też na mechanizmach nadzoru nad spełnianiem tych wymogów, czyli zapewnienia tego aby usprawiedliwione blokowanie minimalizowało niepożądane skutki uboczne. Aby taki system był skuteczny i zrównoważony powinien on funkcjonować na trzech poziomach:
a) poziom obowiązków informacyjnych (...)
b) poziom struktury instytucjonalnego nadzoru (...)
c) poziom angażowania władzy sądowniczej (...)