![]() |
ISOC Polska | ISOC na świecie | Statut | Założyciele | Wstąp do ISOC | Prasa o nas | Lista dyskusyjna |
|
|
Załącznik nr 2 do Protokołu Walnego Zgromadzenia z dnia 28 stycznia 2006 rokuSala Wydziału Fizyki w Warszawie, ul. Hoża 69 Prezes Stowarzyszenia Władysław Majewski przedstawił sprawozdanie o następującej treści: Sprawozdanie z działalności Zarządu ISOC Polska w 2004 i 2005 rokuSprawy organizacyjne Zarząd wybrany przez Walne Zgromadzenie Członków 24 stycznia 2004 roku działał w pięcioosobowym składzie Zarząd spotykał się co dwa tygodnie z przerwami w miesiącach wakacji letnich. Łącznie odbyły się 42 spotkania Zarządu, w których przy rozpatrywaniu konkretnych tematów często uczestniczyli zaproszeni goście, w tym osoby zgłaszające gotowość konkretnych działań, lub nawiązanie współpracy. Do kontaktów codziennych Zarząd wykorzystuje listę zarzad@isoc.org.pl Od wiosny 2004 zarząd zatrudniał na podstawie umów zlecenia obsługę sekretariatu, które to zadania spełniał najpierw Sebastian Małek, a następnie Joanna Stankiewicz. Ich pomoc okazała się bardzo potrzebna i przydatna. Również od wiosny 2004 zarząd zlecił obsługę księgową stowarzyszenia profesjonalnej firmie księgowej. Niestety okazało się, że Biuro to popełniło poważne błędy w rozliczeniach VAT, czego wynikiem będzie konieczność zapłacenia odsetek za zaległy VAT oraz ewentualnych kar. Straty z tym związane mogą sięgnąć 10 tysięcy złotych. Sprawy formalne W związku z wejściem w życie ustawy o organizacjach pożytku publicznego Zarząd przygotował propozycje zmian w Statucie, które zostały przyjęte na Walnym Zebraniu w dniu 29 stycznia 2005 roku, dotychczas nie zostały jednak zgłoszone do KRS. Członkowie zwyczajni Członków zwyczajnych ISOC Polska z końcem 2005 r. było ponad 300 osób. Członkowie Wspierający Przez cały 2004 i 2005 rok członkiem wspierającym była firma NASK. Firma Polkomtel zrezygnowała z członkowstwa wspierającego w sierpniu 2005 roku. Firma OpenOffice PL zrezygnowała z członkowstwa wspierającego w 2004 roku ze względu na trudności finansowe firmy. Nowym członkiem wspierającym na srebrnym poziomie wsparcia została firma Web & Art, z którą umowa została zawarta 27 maja 2004 roku. Komunikacja Komunikacja z Członkami i światem zewnętrznym odbywała się głównie za pośrednictwem stron internetowych http://isoc.org.pl oraz http://rwo.pl, w tym rozbudowanego serwisu Wiki http://isoc.org.pl/wiki. Nawiązana została współpraca z serwisem http://netpr.pl, gdzie dzięki uprzejmości prezesa tej firmy Marka Woźniaka ISOC Polska uzyskał możliwość bezpłatnego prowadzenia serwisów prasowych ISOC oraz RWO. Działalność merytoryczna Aktywność prawotwórcza Wymogi sytuacji politycznej spowodowały, że głównym polem aktywności ISOC stała się działalność lobbingowa w zakresie
Ustawa o systemie informacji oświatowej W lutym 2004 roku Prezydent podpisał ustawę o systemie informacji oświatowej, w której z inicjatywy ISOC Polska Senat wprowadził zasady komunikowania się centralnej bazy danych ze szkołami i samorządami lokalnymi dopuszczające swobodę wyboru wykorzystywanego przez nie oprogramowania niezależnie od używanej platformy technologicznej oraz otwartość formatów wymiany danych. W 2005 roku System Informacji Oświatowej (SIO) został uruchomiony i została opublikowana kompletna specyfikacja formatu dostarczania danych, w tym listy słownikowe. Dotychczas nie powstały na ich podstawie żadne wolne aplikacje, ale dzięki opublikowaniu formatu danych kilka komercyjnych aplikacji do zarządzania oświatą wzbogaciło się o moduły tworzenia sprawozdań dla SIO, a słowniki SIO stały się standardem informacji oświatowej. Ustawa o pomocy społecznej W kwietniu 2004 weszła w życie ustawa o pomocy społecznej, w której Senat - na wniosek ISOC Polska - wprowadził podobne rozwiązania. W obu wypadkach przedstawiciel ISOC Polska mecenas Andrzej Kaleta był obecny na posiedzeniach odpowiednich komisji senackich jako doradca senatorów, którzy byli inicjatorami odpowiednich poprawek. Ustawa o informatyzacji Od początku kadencji ISOC Polska śledził prace nad ustawą o informatyzacji i starał się wpływać na jej kształt. Wiosną 2004 roku, w przeddzień jej drugiego czytania, powszechne było przekonanie, że ustawa ta proponowana przez specjalną podkomisję w formie zbliżonej do przedłożenia rządowego przygotowanego przez ministra Wojciecha Szewkę nie ma szans na uchwalenie. W tej sytuacji ISOC Polska przygotował pakiet 39 poprawek, w praktyce całkowicie zmieniających założenia ustawy, między innymi rozszerzający zakres jej działania na całość kontaktów informatycznych rządu z obywatelami i innymi podmiotami. Zaproponowane przez ISOC Polska poprawki uzyskały poparcie klubów poselskich zarówno z grona koalicji, na przykład Unii Pracy, jak i z opozycji, przede wszystkim kubu Prawa i Sprawiedliwości. W efekcie Sejm podjął bezprecensową decyzję o skierowaniu ustawy do ponownych prac w Komisji w celu przygotowania ponownego drugiego czytania. Po wielu miesiącach prac z aktywnym udziałem mecenasa Andrzeja Kalety w roli eksperta komisji w styczniu 2005 roku Sejm prawie jednomyślnie uchwalił ustawę w kształcie bliskim proponowanemu wiosną poprzedniego roku przez ISOC Polska. Ustawa weszła w życie w sierpniu 2005 roku i pierwsze miesiące jej działania można ocenić pozytywnie, choć nie były wolne od nieporozumień, do których należą rozporządzenie o standardach stosowanych w administracji oraz spory wokół jego oficjalnej interpretacji. Przedstawiciele ISOC Polska regularnie uczestniczą w pracach zespołów roboczych związanych z wdrażaniem ustawy, w tym w pracach na Białą Księga Nowego BIP oraz nad podpisem elektronicznym. Nasz wkład w powstanie Ustawy o Informatyzacji zaowocował odznaczeniami państwowymi w postaci srebrnych krzyży zasługi dla Zdzisława Andrzeja Kalety i Władysława Majewskiego oraz brązowego krzyża dla Piotra Waglowskiego. Dyrektywa o patentowaniu oprogramowania ISOC był żywotnie zainteresowany losami tej dyrektywy od 2002 roku, jednak w 2004 roku wraz z wejściem Polski do Unii Europejskiej pojawiła się szansa i konieczność, aby zamiast ograniczać się do kibicowania podjąć aktywne wysiłki w zakresie kształtowania stanowiska Polski i całej Unii. Jeszcze w poprzedniej kadencji, jesienią 2003 roku trójka członków ISOC Polska: Józef Halbersztadt, Władysław Majewski i Piotr Waglowski napisała wspólnyn artykuł prezentujący problemy związane z dyrektywą. Artykuł ten przez cały następny rok był często cytowany w dyskusjach na ten temat. W marcu 2004 roku z inicjatywy ISOC Polska odbyło się robocze spotkanie w Ministerstwie Gospodarki. Było ono ważnym krokiem ku uświadomieniu sobie przez Rząd znaczenia tej dyrektywy. Podobną rolę spełniły nasze wystąpienia na spotkaniu post-scriptum po III Kogresie Nauki Polskiej oraz na marcowej konferencji w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji poświęconej promowaniu Strategii Rozwoju Wolnego Oprogramowania. 10 maja 2004 roku ISOC Polska, korzystając ze wsparcia ze strony NASK, zorganizował w Sali Kolumnowej Sejmu całodniową konferencję z udziałem Richarda Stallmana, lidera Free Software Fundation. W konferencji wzięło udział ponad 400 osób i stała się ona istotnym wydarzeniem politycznym. Niestety, mimo werbalnego poparcia rządu dla naszych postulatów, 18 maja w Brukseli przedstawiciele polskiego rządu, którzy wówczas po raz pierwszy uczestniczyli w posiedzeniu Rady Unii Europejskiej z pełnym prawem głosu, wpadli w pułapkę proceduralną: w pierwszej części posiedzenia Polska wstrzymała się od głosu, co w praktyce było równoznaczne z brakiem wymaganego poparcia, ale po przerwie Polska nie zażądała dopuszczenia do głosu i jej milczenie zostało uznane za brak zgody. Warto podkreślić, że w przerwie przedstawiciele rządu telefonicznie próbowali uzyskać naszą opinię wobec zmian wprowadzonych przez delegację niemiecką do zgłaszanych przez nią poprawek, ale oczywiście bez możliwości zapoznania się z tymi poprawkami nie byliśmy w stanie wiele im poradzić. Bezpośrednio po powrocie z Brukseli minister Jarosław Pietras zwołał konferencję prasową, podczas której przedstawiliśmy mu nagranie z obrad Rady, z którego jednoznacznie wynikało, że Polska nie była przygotowana merytorycznie ani proceduralnie do sprostania powstałej sytuacji i że ofiarą manipulacji ze strony prowadzącej obrady poza Polską padły także inne kraje. Nasz udział w tej konferencji oraz przedstawione przez nas argumenty i fakty spowodował, że rząd uznał za konieczne otwarcie szerokiej debaty publicznej oraz otwartych konsultacji wśród zainteresowanych środowisk. Jednym z efektów naszego udziału w spotkaniu było otwarcie przez KIE strony internetowej przeznaczonej o publiczne konsultacje nad dokumentami europejskimi, w pracach nad którymi bierze udział rząd Polski. We wrześniu 2004 roku przedstawiciele ISOC Polska, FFII i stowarzyszenia PRO spotkali się z nowo powołanym podsekretarzem stanu w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji Włodzimierzem Marcińskim. W następstwie tego spotkania postanowił on zaprosić wszystkie zainteresowane środowiska na spotkanie konsultacyjne, które odbyło się w MNII w październiku 2004 roku z udziałem ponad stu zainteresowanych. Na spotkaniu tym zwolennicy dyrektywy jasno potwierdzili, że faktycznym celem dyrektywy jest dopuszczenie do nieograniczonej patentowalności oprogramowania. Kolejne, podobne spotkanie odbyło się w grudniu 2004 roku z inicjatywy Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji. W listopadzie 2004 roku prezes ISOC Polska, Władysław Majewski, na zaproszenie posła Adam Gierka wystąpił w Strasburgu na spotkaniu Klubu Polskiego przedstawiając ogółowi polskich posłów do parlamentu obywatelskiego nasz punkt widzenia na problematykę dyrektywy. W grudniu 2004 ISOC Polska członkowie Zarządu ISOC Polska: Jerzy Halbersztadt oraz Władysław Majewski aktywnie uczestniczyli w wysiłkach, zmierzających do przekonania rządu polskiego, aby podjął wysiłek dla powstrzymania potwierdzenia przez Radę decyzji z maja i przeprowadzenie ponownego głosowania, w którym po wejściu w życie zasad z Nicei proponowany tekst dyrektywy nie miałby szans na uzyskanie większości. Udało się to dzięki skłonieniu do aktywnej poparcia naszej inicjatywy przez Jerzego Buzka. W grudniu minister Włodzimierz Marciński osobiście zażądał odroczenia decyzji Rady, co zaowocowało światowymi echami, w tym głośną akcją ?ThankPoland zainicjowaną przez pana Norberta Bollowa ze Szwajcarii. 16 lutego podczas posiedzenia sejmowej komisji ds. europejskich z udziałem posła PE Jerzego Buzka przedstawiciele ISOC Polska wręczyli podsekretarzowi stanu w Ministerstwie Nauki i Informatyzacji Włodzimierzowi Marcińskiemu ponad 30.000 zweryfikowanych podpisów złożonych pod listem "Thank Poland" przez ludzi z całego świata. Na przełomie stycznia i lutego, Łukasz Jachowicz wziął udział w prowadzonej w Parlamencie Europejskiej akcji informacyjnej związanej z planami wprowadzenia patentów na oprogramowanie. Akcja była związana ze zbliżającym się głosowaniem w JURI - komisji prawnej PE i zakończyła się sukcesem. Wiosną 2005 przedstawiciele ISOC Polska współorganizowali miedzynarodową konferencję w Krakowie poświęconą tematyce praw intelektualnych, z aktywnym udziałem profesora Jerzego Buzka. W kwietniu 2005 Łukasz Jachowicz poprowadził na Uniwersytecie Warszawskim zorganizowane przy współpracy z NZS UW spotkanie ze studentami poświęcone tematyce patentów na oprogramowanie. W tym samym miesiącu Gazeta Wyborcza opublikowała przygotowany przez niego i podpisany przez ponad trzy tysiące osób list otwarty przeciwko wprowadzeniu patentów na oprogramowanie. W maju 2005 zorganizowaliśmy w siedzibie Parlamentu Europejskiego w Brukseli spotkanie polskich posłów, a w czerwcu 2005 poseł Bronisław Geremek zaprosił nas do udziału w kolejnym spotkaniu Klubu Polskiego, tym razem z możliwością udziału w panelu, który był głównym punktem obrad. Jednolite i zgodne stanowisko polskiej delegacji parlamentaernej w tej sprawie było ważnym przyczynkiem do odrzucenia projektu dyrektywy przez Parlament w lipcu 2005 roku. Na początku trzeciej dekady czerwca, po przeforsowaniu przez zwolenników patentowania oprogramowania na Komisji Prawnej Parlamentu swojej wersji dyrektywy poseł Jerzy Buzek uzgodnił z posłem sprawozdawcą Micheem Rocardem, że wspólnie przedłożą na posiedzeniu plenarnym 7 lipca alternatywne poprawki. Do opracowania treści tych poprawek zostali upoważnieni Francois Pellegrini z francuskiej organizacji ABUL i Józef Halbersztadt, członek zarządu ISOC-PL. Ostateczną wersje alternatywnych poprawek opracowała grupa robocza zwiększona o kilka dokooptowanych osób. Poprawki te zostały przejęte i zgłoszone do głosowania przez cztery kluby partyjne: socjalistyczny, Zielonych, radykalnej lewicy, niezależnych demokratów. Ponadto zgłosiły je duże grupy posłów z klubów: chrześcijańskiej demokracji, Europy ojczyzn i liberałów. Czyniło to bardzo prawdopodobnym, że dyrektywa zostanie przyjęta w wersji firmowanej przez Rocarda, Buzka i kilku innych znanych polityków. W tej sytuacji zwolennicy patentowania oprogramowania poprosili współpracujących z nimi polityków, by poparli wcześniej złożony wniosek Zielonych i radykalnej lewicy odrzucający całkowicie dyrektywę w wersji Rady UE popieranej przez Komisje Europejską. Ten wniosek jako najdalej idący był głosowany 7 lipca jako pierwszy. Posłowie popierający poprawki Rocarda-Buzka również głosowali za wnioskiem o całkowite odrzucenie Wspólnego Stanowiska Rady UE, który uzyskał dzięki temu ponad 90% głosów. Choć alternatywne poprawki nie były głosowane, faktycznie przedstawiają one stanowisko większości Parlamentu. Stanowią one w ten sposób podsumowanie trzyletniej debaty na temat patentowania oprogramowania zapoczątkowanej przez opublikowanego w lutym 2002 przez Komisję Europejską projektu dyrektywy o patentowaniu "wynalazków realizowanych przy pomocy komputera" Jesienią 2005 współorganizowaliśmy konferencję poświęconą tematyce patentowania organizowania w Klubu Polskim w Pradze Czeskiej. W sprawozdaniu obszernie omawiamy losy dyrektywy, gdyż z jednej strony sprawa ta angażowała w ubiegłym roku większości naszego czasu i zasobów, a z drugiej dała ISOC Polska miejsce w świadomości opinii publicznej i bieżące kontakty z czołowymi środowiskamin opiniotwórczymi. Nasza aktywność w sprawie patentowania oprogramowania zaowocowała przyznaniem Janowi Mackowi brązowego krzyża zasługi. Działania na rzecz rozwoju wolnego oprogramowania Wiosną 2004 roku z inicjatywy ówczesnego wiceministra nauki i informatyzacji Wojciecha Szewki utworzona została grupa inicjatywna pod nazwą Forum Wolnego Oprogramowania, która opracowała projekt Narodowej Strategii Rozwoju Wolnego Oprogramowania. Przedstawiciele ISOC Polska aktywnie uczestniczyli w jej pracach. W 2005 roku nowy wiceminister Włodzimierz Marciński zlecił ISOC Polska zorganizowanie konferencji Wolne Oprogramowanie w Administracji, będącej wyrazem nowego, bardziej praktycznego podejścia do tej tematyki oraz dowodem, że stała się ona trwałym elementem polityki rządu. Odbyła się ona 17 września z udziałem ponad 100 przedstawicieli organów administracji publicznej z całej Polski. Niestety, mimo obietnic rządu nie udało się uzyskać obiecanych grantów na rozwój spolszczonych wersji KDE oraz Mozilli. Podobny grant rząd przeznaczył natomiast - bez pośrednictwa ISOC Polska - na rozwój polskiej wersji OpenOffice. W styczniu 2006 roku FSF zaprosiła wskazanego przez liderów RWO przedstawiciela naszego ruchu, Jarosława Lipszyca, do udziału w uroczystej prezentacji projektu GPL v3. Kilku naszych przedstawicieli uczestniczy w zespołach roboczych pracujących nad doskonaleniem projektu i jegfo promocją. Działania na rzecz popularyzacji standardów IETF Udało nam się pozyskać wsparcie MniI oraz światowego ISOC na rzecz akcji tłumaczenia standardów RFC, którą zamierzamy szeroko rozwinąć w najbliższym czasie. Aktywność publiczna w okresie wyborczym Przed wyborami parlamentarnymi wzięliśmy udział w przygotowaniu specjalnej edycji programu Forum TVP1 poświęconej przyszłości internetu, do którego zaproszono przedstawicieli głównych polskich partii politycznych. Również w związku z wyborami, wysłaliśmy do największych ugrupowań listę pytań związanych z podejściem tych ugrupowań do tematów internetu, wolnego oprogramowania, otwartości standardów itp. Na list odpowiedziało tylko SdPL. Data retention W ostatnich miesiącach roku prowadziliśmy działania związane z pracami Parlamentu Europejskiego nad projektem dyrektywy o przechowywaniu danych przez operatorów telekomunikacyjnych - w tym dostawców Internetu. Nasze działania prowadziliśmy jednocześnie na terenie Polski, jak i w Brukseli - przedstawiciel ISOC aktywnie działał w Parlamencie Europejskim, przygotowaliśmy analizy i opinie dotyczące skutków i słabości dyrektywy w proponowanym kształcie. Niestety, dyrektywa została przyjęta ze względu na umowę zawartą pomiędzy liderami dwóch największych frakcji w Parlamencie Europejskim - EPP-ED oraz PES. Działania klubowe Kontynuując podobne inicjatywy z poprzedniej kadencji (Strych Internauty oraz śniadania prasowe ISOC) w tej kadencji podjęliśmy współpracę z Oddziałem Warszawskim PTI przy organizacji Warszawskiego Klubu Informatyka. W 2004 roku organizowaliśmy co trzecie spotkanie Klubu, a w 2005 roku umówilismy się, że będziemy organizować co drugie spotkanie, ale w praktyce zorganizowaliśmy 6 z siedmiu merytorycznych spotkań Klubu, jakie odbyły się w tym roku. Wszystkie spotkania były udane, a kilka z nich, w tym spotkania poświęcone:
okazały się sukcesem, który zaoowocował powstaniem nowych inicjatyw i stałych grup roboczych. Tradycyjnie w 2004 i 2005 r. uczestniczyliśmy w organizacji Światowego Dnia Telekomunikacji (ŚDT) oraz towarzyszących mu spotkań Okrągłego Stołu. Aktywność międzynarodowa w ramach ISOC ISOC Polska był głównym inicjatorem odrodzenia idei europejskiego stowarzyszenia oddziałów ISOC (ISOC-ECC) oraz działań, które umożliwiły usunięcie formalnych przeszkód utrudniających jego formalne powstanie. W skład pierwszego zarządu ISOC-ECC wszedł Krzysztof Kowalczyk. Czworo członków ISOC uczestniczyło w kongresie INET 2004 w Barcelonie. Aktywnie uczestniczyliśmy też w debatach towarzyszących procesowi światowego szczytu społeczeństwa informacyjnego WSIS. W 2005 roku ISOC przyznał ISOC Polska dwa granty po $10.000 na zaproponowane przez nas projekty. Jesienią 2005 Władysław Majewski został członkiem Nomination Committee światowego ISOC. Podtrzymana została współpraca z chapterem Chicagowskim (USA). Pozostałe konferencje, seminaria i publikacje Członkowie ISOC Polska aktywnie uczestniczyli w wielu konferencjach i seminariach. Informacje na ten temat były prezentowane na stronach internetowych i trudno byłoby przywoływać je raz jeszcze w niniejszym sprawozdaniu. Na szczególne wyróżnienie zasługuje jednak kilka z nich
Finanse Na 31 grudnia 2005 r. na rachunku ISOC Polska było ponad 50 tysięcy złotych, ale jest to złudne bogactwo. Około 15 tysięcy złotych to środki przeznaczone na realizację projektu tłumaczenia RFC. Dalsze 15-20 tysięcy złotych będziemy musieli wpłacić do Urzędu Skarbowego tytułem zaległości VAT i odpowiednich odsetek. Po wycofaniu się Polkomtela ze wspierania ISOC Polska bieżące dochody nie wystarczają na pokrycie obecnych stałych zobowiązań: kosztów obsługi księgowej, sekretariatu i lokalu. Silne i słabe strony ISOC Polska Silną stroną ISOC Polska jest to, że skupiając wielu znaczących przedstawicieli polskiego świata Internetowego udało mu się przetrwać trudny okres pierwszego etapu organizacji i utrzymać funkcjonowanie oraz zdolność do działania. Jak każda organizacja bazująca faktycznie wyłącznie na społecznej pracy członków, nie posiadająca odpowiedniej do potrzeb siedziby i dysponująca ograniczonym zasobem środków, ma możliwość działania wyłącznie wtedy, gdy jej członkowie dysponują wolą i czasem dla realizacji konkretnych zadań. Na tym tle za duży sukces należy uznać zauważanie ISOC Polska przez wiele znaczących środowisk, a przede wszystkich skuteczność podejmowanych inicjatyw i działań publiczych. W imieniu Zarządu Władysław Majewski | |